คนเราจ่ะมีเหตุผลที่ชัดเจน ไนการจ่ะทำอารัยบางอย่าง
ที่คนอื่นไม่รู้ แต่ตัวเราเองรู้แค่คนเดียว. จ่ะต้องตอบคำถามตัวเองไห้ได้
ว่าตัวเรากำลังทำอารัยอยู่ แร้วจ่ะไม่มีวันหลงทาง แม้จ่ะไม่มีไคเข้าไจเรา :D


ล่องรอยความอ่อนแอไนไจนั้น พยายามอย่าไปแตะต้องมัน
เพาะถ้ายิ่งไปซ้ำเติมรอยเดิมนั้น จากที่มันเล็กมันก้อจ่ะขยายไหย่ขึ้น
ไห้ความอ่อนแอนั้น มากขึ้นเป็นทวีคูน. เราทำได้แค่ยอมรับมันเท่านั้น
ยอมรับมัน แร้วค่อยค่อยปล่อยไห้มันจางหายไปเอง .. .


หากเราเลี่ยงที่จ่ะรับรู้บางสิ่ง ที่ไจเรากัว อาจจ่ะทำไห้เรายิ่งกังวล
สู้รับมาไว้ แร้วมาเปลี่ยนเป็นสิ่งที่ไจเราหวัง ก้อยังดีกว่า
คิดจ่ะทำร้ายไจตัวเอง ด้วยความคิดของตัวเอง.


อย่าสงสัยว่าทำมัยตัวเราถึงมีแต่ความทุกข์ ทำมัยไม่ลองหันกลับไปมอง
ว่าเราปล่อยวางเรื่องทุกข์นั้นไปหรือยัง ? ลองหันกลับไปคิดดูว่า
เราควรจ่ะเก็บอารัยไว้ไนความทรงจำบ้าง .. .



สิ่งเรียนที่ดีที่สุดไนชีวิต คือการเรียนรู้ที่จ่ะโง่ไนบางคั้ง :)
ไม่มีอารัยที่ทำไม่ได้ เว้นแต่จ่ะไม่ทำแระดิ้นรนตอกย้ำไห้ตัวเองจมดิน.
 







.